OVER DE MUZIEK "VYSEHRAD"
(Maar ook een beetje over "sequensen" van muziek)
Vysehrad was voltooid op 18 november 1874 en werd twee maanden later voor het eerst opgevoerd.
Smetana omschreef de bedoeling van zijn muziek zelf als volgt:(onderstreept = voorbeeldmuziekje)
Bij het zien van het eerbiedwaardige Vysehrad, worden onze herinneringen meegevoerd naar een ver verleden, naar het geluid van Koning Lumir's harp (daarmee begint het muziekstuk dan ook) naar het beeld van Vysehrad in zijn oude glorie, met zijn glanzende gouden kroon de trotse en eerbiedwaardige woonplaats van de Premysl (?) koningen. In het kasteel verzamelden de ridders zich onder vrolijk trompetgeschal om elkaar in toernooien te ontmoeten. Strijders, verzameld voor de oorlog in  kletterende wapenrustingen, die schitteren in het zonlicht. Vysehrad werd bewogen door lofzangen en overwinningen. Nu, smachtend naar lang vervlogen glorie, ziet de dichter de ruïnes. Hevige veldslagen hebben zijn trotse torens geveld. Zijn toevluchtsoorden zijn gevallen en de trotse verblijfplaats van prinsen verwoest. De stormen zijn bedaard. Vysehrad is in de vergetelheid geraakt en ontdaan van al zijn glorie. Vanaf de ruïnes klinkt de melancholieke klank van Koning Lumir's harp
Toen ik indertijd begon aan "De Moldau" met het idee er een muziekpagina van te maken als toevoeging op mijn muziek-site, dacht ik nog dat "Ma Vlast" de Tsjechische naam voor Moldau was en ik begon enthousiast aan het eerste stuk ("Vysehrad") maar vond de muziek die ik maakte niet erg bekend klinken en dat is logisch, want ik had natuurlijk "Vltava"( het tweede deel ) willen sequensen. Maar goed, ik was al een aardig eindje op weg en vond de muziek eigenlijk best wel mooi, dus: "dan maar geen Moldau".  De Muziek werd echter steeds "vreemder" en moeilijker en ik vond er,  zeker in de "kale versie" zoals hij onder mijn toetsenbord vandaan kwam niet veel aan en 
ben er halverwege mee gestopt om alsnog de "Vltava" te sequensen. Nu ik inmiddels in Praag ben geweest en "op/in" Vysehrad en daar het graf van Smetana zag en een aparte info-pagina over Vysehrad maakte, heb ik die "unvollendete Vysehrad" weer tevoorschijn gehaald en opgepoetst. 
Nu ik hem een paar keer heb gehoord in combinatie met mijn bezoek aan die oude vesting gaat de muziek steeds meer voor me spreken en ik denk dat ik hem toch maar eens helemaal ga afmaken.
Dat is echter een heel werk en dat zal ik eens uitleggen:  (Voorlopig moet je het dus met de eerste 100 maten doen.)
Aangezien ik geen "muzikant" ben en behalve een beetje gitaar en een nog kleiner beetje keyboard, geen muziekinstrument bespeel en gebrekkig noten lees, speel ik zulke ingewikkelde stukken muziek niet op de synthesizer in, maar ik programmeer ze noot - voor - noot van de partituur in een computer programma (Dat heet "sequensen")
Dat is uiteraard een vreselijk monnikenwerk en het resultaat is een "koud en mechanisch" stuk muziek zonder enig gevoel of warmte. Het moeilijkste werk begint daarna pas: De instrumenten "fine tunen", klemtonen leggen, beetje vertragen of versnellen, beetje harder of juist zachter, enz. , zoals in de partituur aangegeven (Zoals de dirigent dus ook het orkest zou laten spelen) Dan de instrumenten onderling nog afstemmen en de individuele instrumenten een beetje echo geven of "dubben" (een keer over zichzelf heen kopiëren met een héél klein beetje vertraging) om het instrument wat "voller" te laten klinken en zo zijn er nog 10-tallen "truukjes" die je net zo lang blijft uitproberen tot het stuk naar je zin klinkt. En dan nóg denk je bij èlke keer dat je het hoort: "Dat stukje kan ik toch beter. . ." en daar ga je weer.
Als verduidelijking van de hoeveelheid werk die dit is, nam ik 4 maten van het stuk en dan ook nog alleen de vioolpartijen en maakte hier een jpg-tje van, dat je hieronder kunt zien. Als je erop clickt, krijg je die 4 maten ook nog te horen. Als het goed is, hoor je in dit korte stukje o.a. een licht "crescendo" (iets harder worden) van de muziek en een behoorlijke vertraging naar de laatste noot toe. Na dit fragmentje valt dan ook het hele orkest in ( "tutti") en dat "hoor je gewoon aankomen" op deze manier. Als je nu weet dat "Vysehrad" ruim 340 maten beslaat en daarnaast nog het hout, koper, de harp, timpani en overig slagwerk, snap je ook dat ik wel eventjes bezig ben met zo'n muziekstuk en zou je misschien kunnen inschatten hoeveel uren er inmiddels in mijn totale muzieksite gestopt zijn. En dan te bedenken dat de meeste bezoekers niet eens over een geluidskaart beschikken, waarop deze muziek tot zijn recht komt
maar daar sta ik maar niet te lang bij stil, want daar wordt ik niet vrolijk van en de muziek is al zo melancholiek :-) 
Denk daar eens aan als je op internet een stuk midimuziek hoort, want de meeste midistukken worden ongeveer op deze manier gemaakt. Solo-muziek (met name piano) en minder ingewikkelde stukken kom je vaak "live ingespeeld" tegen door mensen die niet alleen over een synthesizer beschikken, maar er ook op kunnen spelen. 
(Click dus op het plaatje hieronder voor het fragmentje)

Hier onder de controller die het tempo regelt. Het paarse streepje is het tempo, dat in de derde maat van 50 naar
30 zakt, om in maat 4 (buiten beeld) weer terug te gaan naar 50 als het orkest "tutti" invalt. Dit is één van de han-
delingen die ik in het muziekstuk op diverse plaatsen moet verrichten, nadat alle nootjes "droog" zijn ingevoerd.
Als dan alles (na een weekje) klaar is en ik in de tijd daarna hem zeker 50 keer heb beluisterd en even zovele malen heb veranderd is hij "klaar". !!!BEHALVE VOOR INTERNET !!! Wat is er namelijk aan de hand???!
Zo goed als veel geluidskaarten niet goed raad weten met MIDI, hebben ALLE plug-ins dat ook nog eens !!
Als er in een stuk muziek (en dat gebeurt vaak)  ergens een aantal dezelfde noten achter elkaar staan, "leest"de plugin alleen de eerste en de rest laat hij niet horen ( of af en toe een nootje) Dit is uiteraard géén gehoor en ik vond daar de volgende oplossing voor, die me voor bijvoorbeeld "Vysehrad" zéker 10 uur monnikenwerk opleverde: In het héle muziekstuk (340 maten en 16 tracks) àl die nootjes één voor één paar "ticks" korter maken. Daar is weer een andere "controller" voor, die ik ook gebruik om individuele noten wat meer "velocity" (hardere aanslag) te geven.
Op de tekening hieronder van de zgn. "pianoroll" ben ik "halverwege een maat". De paarse blokjes rechts zitten tegen elkaar en zijn 30 tikken lang ( het zijn kwart-noten) Zo'n heel stelletje korte noten met dezelfde toonhoogte achtereen heet in de muziek "arpeggio" en Smetana was er kennelijk dol op !  Links heb ik ze al één voor één aangeclickt en met de controller van de "note-parameters" midden in beeld,  5 tikken korter gemaakt en nu zie je kleine tussenruimtes.
Op plekken waar er erg veel na elkaar kwamen (soms 5 maten achtereen) bleek dit géén verbetering en verving ik 90 van die korte nootjes door één hele lange en gebruikte de "tremelo strings" om toch dat arpeggio effect een beetje te benaderen. (arpeggio betekent overigens "als een harp (klinkend)", denk maar aan het vlugge tokkelen op een harp)
Nu was dit voor de duidelijkheid een "makkelijk stukje vioolsolo" en je hebt maar twee maten in beeld van de 340 en maar één instrument van de 16. Ik verzeker je dat dit géén leuk werkje is en ik hoop dat iemand dit leest met méér verstand van midi dan ik,  me een betere oplossing aan de hand doet.
TERUG NAAR VYSEHRAD
POST SCRIPTUM:
Inmiddels ben ik "een paar nachtjes opgebleven" en heb de "unvollendete Vysehrad" afgemaakt. 
Op de pagina laat ik als "embedded file" de korte versie maar staan, om de inlaadtijd niet te lang te maken. Ben je dus nieuwsgierig naar de rest moet je HIER CLICKEN om hem te beluisteren. 
Naarmate de muziek vordert wordt hij steeds "Slavischer" en misschien vind jij sommige stukjes ook wel wat van Ouverture 1812 van Tsjaikowsky weghebben. Niet NU hoor, maar als je straks bent uitgekeken op deze site, kun je op mijn "muzieklinkspagina" ook een link naar mijn MIDI en MP3 site vinden. Daar kun je gelijk testen of je geluidskaart mijn midifiles wel laat horen zoals het moet, want daar staan een aantal creaties van mij zowel in midi als in MP3 formaat, zodat je kunt vergelijken en tevens ontdekken dat Grote Smurf ook nog andere muziek maakt dan alleen maar klassieke.